Czego uczą nas dzieci

Pokazujemy maluchom, jak jeść łyżeczką, mówimy, że nie wolno bić kolegów łopatką. A czego one nas uczą? Oto, co usłyszeliśmy od zaprzyjaźnionych z nami mam.

Spania z otwartym okiem;
Zawsze spałam jak kamień i trudno mnie było dobudzić. Od kiedy zostałam mamą, a szczególnie gdy mała jest chora, budzi mnie nawet najmniejszy szmer. (Kamila)

Tego, że pilne to niekonieczne to samo, co ważne;
Dziś już wiem, że jasełka w przedszkolu są ważniejsze niż najpilniejsze zlecenie w pracy. (Ewa)

Imion bohaterów bajek i marek aut;
Mogę je recytować o każdej porze dnia i nocy. (Magda)

Doceniania prostych przyjemności;
Mimo, iż jestem poważną panią dyrektor w międzynarodowej korporacji, uwielbiam turlać się z synkiem z górki, łapać bańki mydlane i głośno bulgotać, dmuchając w słomkę zanurzoną w szklance z sokiem. Okazało się także, że po mistrzowsku naśladuję odgłosy zwierząt – beczenie owcy w moim wykonaniu to majstersztyk. Gdyby tylko wiedzieli o tym moi podwładni... (Ewa)

Trzymania nerwów na wodzy;
Gdy moje dziecko wpada w tarapaty, staram się zachować zimną krew. Wiem, że tylko w ten sposób mogę mu pomóc. Skąd u mnie tyle zimnej krwi? Sama nie wiem. (Jagoda)

Wrzucania na luz;
Teraz już wiem, że świat się nie zawali z powodu kaszy we włosach, a pozostawienie brudnych naczyń w zlewie nie będzie miało konsekwencji w postaci trzęsienia ziemi. Wreszcie potrafię sobie dać na luz... (Ewa)

Tego, że świat jest fascynujący;
Zawsze chodziłam szybko, nawet wówczas, gdy nie musiałam się spieszyć. Córeczka nauczyła mnie tego, że warto zwolnić i przyjrzeć się otaczającemu światu z większym zainteresowaniem. Ostatnio obserwowałyśmy załadowywanie śmieciarki. (Kamila)

Tego, że wychowywanie dziecka to rozwijające doświadczenie;
To wielka radość widzieć, jak mały człowiek zaczyna poznawać świat, jak go rozumie, co potrafi go zadziwić, a co jest dla niego oczywiste. (Beata)

Tego, że czas płynie bardzo szybko;
Wydaje się, że niedawno zostałam mamą, a mój syn już idzie do zerówki - i w dodatku ma już narzeczoną! (Ewa)

Nowych słów;
„Swoń”, „metylek”, „gabędź” a to tylko niektóre z nich. (Beata)

Robienia kilku rzeczy naraz;
Jestem mistrzynią świata w wykonywaniu wielu czynności naraz:: czytam w wannie, jednocześnie myjąc zęby i słuchając muzyki. Gdy prasuję, trzymam ramieniem telefon,  plotkuję z przyjaciółką, a kątem oka spoglądam w telewizor. (Jagoda)

Lepszej organizacji;
Kiedyś czas przelatywał mi przez palce. Dziś mam tyle zajęć, że nie mogę sobie na to pozwolić. (Jagoda)

Podstaw fizyki;
Mój syn zalewa mnie pytaniami w rodzaju: „Jak działa magnes?”. Chcąc nie chcąc musiałam się szybko dokształcić. (Kasia)

Tego, że można denerwować się i pękać ze śmiechu jednocześnie;
Na przykład spoglądając na wykonane pastelową kredką kreski na nowym płaszczu. (Iwona)

Patrzenia dalej niż na czubek nosa;
Nie da się ukryć, byłam egoistką. Synek mnie tego oduczył. Wystarczy, że się uśmiechnie, a ja robię dla niego wszystko. (Justyna)

Mówienia „nie”
Zawsze miałam z tym problemy i zgadzałam się niemal na wszystko. Dziś stanowcze „nie” usłyszał mój teść, gdy próbował zapalić przy moim dziecku. (Jagoda)

Zawierania znajomości na ulicy;
A raczej w piaskownicy. Dziś bez problemu potrafię zagadnąć nieznajomą mamę na placu zabaw czy w parku, choć kiedyś było to dla mnie nie do pomyślenia. W ten właśnie sposób poznałam swoją najlepszą przyjaciółkę! (Jagoda)

Segregowania śmieci;
Kiedyś nie zawracałam sobie tym głowy.  Dziś myślę o tym, że  jeśli wyrzucę byle gdzie plastikową butelkę, to gdy moje dziecko skończy osiemnaście lat te butelki  będą zaśmiecać cały świat ?”